Siphon
سیفون یا شتر گلو یک قطعه خمیده در مسیر لولهکشی فاضلاب است.
این قطعه دارای یک انحنای ثابت است که ، همیشه مقداری آب در خود نگه میدارد. این آبِ راکد مانند یک دربِ هوابند عمل کرده و دو کار حیاتی انجام میدهد:
- جلوگیری از ورود بو: سدی فیزیکی در برابر گازهای سمی و نامطبوع فاضلاب است.
- حفاظت بهداشتی: راه ورود حشرات و جانوران موذی از شبکه فاضلاب به داخل محیط زندگی را مسدود میکند.
بهطور خلاصه: سیفون اجازه میدهد فاضلاب خارج شود، اما اجازه نمیدهد چیزی از فاضلاب به داخل برگردد.
دلیل نامگذاری شترگلو
اگر به مقطع عرضی یا شکل فیزیکی این قطعه نگاه کنید، متوجه میشوید که دارای دو خمیدگی متوالی است که شکلی شبیه به گردنِ کشیده و خمشدهی شتر را تداعی میکند.
به عبارت سادهتر:
بخشی که آب را پایین میبرد و بخش دیگری که آن را به سمت لوله اصلی هدایت میکند، یک انحنای U شکل یا S شکل ایجاد میکند که در فرهنگ لغتِ فنیِ سنتیِ ایران، شباهت آن به گردنِ شتر باعث شده تا این نام بین معماران، بناها و لولهکشها تثبیت شود.
تفاوت فلاش تانک با سیفون چیست؟
یکی از اشتباهات رایجی که در زبان عامیانه ما وجود دارد این است که فلاش تانک، سیفون خوانده میشود؛ آنچه مردم میگویند: «سیفون را بکش!»
این گزاره در زبان عامیانه یعنی : فرد در حال فعال کردن «فلاشتانک» یا همان مخزن آبِ روی دیوار یا داخل دیوار است.
اما این دو باهم متفاوتاند. :
- فلاشتانک: همان مخزن آب است که وظیفه ذخیره و تخلیه سریع آب را بر عهده دارد (آن بخشی که دکمه یا زنجیر دارد).
- سیفون (شترگلو): همان قطعهای است که زیر سنگ توالت یا زیر سینک قرار دارد و همیشه آب را در خود نگه میدارد تا بو وارد خانه نشود. سیفون اصلاً «کشیدنی» نیست؛ سیفون یک قطعه ثابت است که کارش «بوگیر بودن» است.