ماده ۴۱ قانون مدنی ماده چهل و یک قانون مدنی عمری حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص به مدت عمر خود یا عمر منتفع و یا عمر شخص ثالثی برقرار شده باشد.