بتن ترمی
Tremie Concrete
بتن ترمی یا بتنریزی به روش ترمی در واقع نوع بتن نیست، بلکه روش و تکنیک اجرای بتنریزی است.
در «بتنریزی به روش ترمی»، از بتنی با مشخصات ویژه (معمولاً با اسلامپ بالا و مواد افزودنی مناسب برای پمپاژ و جلوگیری از آبشستگی) استفاده میشود، اما آنچه این روش را متمایز میکند، شیوهٔ انتقال بتن از محل اختلاط به محل نهایی از طریق لوله ترمی است.
نکته حیاتی این است که انتهای پایینی لوله باید همواره در داخل توده بتن تازه قرار داشته باشد تا از تماس مستقیم بتن با آب و شسته شدن شیره سیمان جلوگیری شود.
روش ترمی، شیوهای برای بتنریزی در محیطهای زیر آب یا مکانهایی است که امکان خشک کردن محیط وجود ندارد.
مکانیزم عملکرد
○ ابتدا لوله ترمی به کف محل بتنریزی هدایت میشود.
○ بتن از بالای لوله تخلیه شده و به سمت پایین حرکت میکند.
○ با بالا آمدن بتن در اطراف لوله، لوله به تدریج و با حفظ فاصله از انتهای بتن، به سمت بالا کشیده میشود.
○ این فشار هیدرواستاتیکی باعث میشود بتن تازه از زیر لوله خارج شده و بتنهای قبلی را به بالا براند، بدون اینکه آب وارد لوله شود یا بتن با آب مخلوط گردد.
● کاربردهای اصلی
○ اجرای شمعهای بتنی درجا (Drilled Shafts): در پروژههایی که حفاری شمع در زیر تراز آب زیرزمینی یا در محیطهای دریایی انجام میشود.
○ دیوارهای دیافراگمی (Diaphragm Walls): جهت اجرای دیوارهای حائل عمیق در زیر سطح زمین و آب.
○ سازههای دریایی و پلسازی: بتنریزی پیِ پایههای پلها در داخل آب.
○ ترمیم سازههای زیرآبی: برای بازسازی و تقویت پایهها یا دیوارههای اسکلهها.
● نکات اجرایی حائز اهمیت برای توسعهدهندگان ساختمان
○ اسلامپ (روانی) بتن: بتن ترمی باید دارای روانی بسیار بالایی باشد تا بتواند به راحتی از لوله عبور کرده و در محل پخش شود، بدون اینکه نیاز به ویبره کردن داشته باشد.
○ جداسازی و آببندی: اگر انتهای لوله از داخل بتن خارج شود (به اصطلاح لوله هوا بگیرد)، جریان بتن قطع شده و احتمال ایجاد «لایه ضعیف» یا «حفره» در شمع یا دیوار بهشدت بالا میرود که میتواند فاجعهبار باشد.
○ پیوستگی بتنریزی: این عملیات باید بدون وقفه انجام شود تا از ایجاد درز سرد (Cold Joint) جلوگیری گردد.