ارتینگ میلهای
Rod Earthing
ارتینگ میلهای یکی از رایجترین و سادهترین روشهای ایجاد سیستم اتصال به زمین یا ارتینگ (Earthing System) است. در این روش، یک یا چند میله فلزی (معمولاً از جنس فولاد با روکش مس یا تمام مس) به صورت عمودی و با استفاده از دستگاه میله کوب به داخل زمین کوبیده میشوند. این میله به عنوان یک الکترود زمین عمل کرده و وظیفه دارد جریانهای الکتریکی اضافی و خطرناک را به طور ایمن به زمین هدایت کند.
کاربرد ارتینگ میلهای
ارتینگ میله ای (Rod Earthing) کاربردهای گستردهای در تأمین ایمنی و حفاظت سیستمهای الکتریکی دارد. مهمترین کاربرد آن در پروژههای ساختمانی، صنعتی و مخابراتی است. این سیستم با ایجاد مسیری امن برای تخلیه جریانهای اضافی، نقش حیاتی در حفاظت از تجهیزات، پیشگیری از برقگرفتگی و کاهش آسیبهای ناشی از صاعقه دارد.
اجزا ارتینگ میلهای
- میله ارت (Earth Rod): مهمترین جزء سیستم است که معمولاً از جنس مس خالص یا فولاد با روکش مس (کاپر باند) ساخته میشود.
- بنتونیت و مواد کاهنده: پودرهای رسانایی هستند که در اطراف میله ارت ریخته میشوند تا مقاومت خاک را کاهش دهند و رسانایی را افزایش دهند.
- سیم مسی: سیمی با سطح مقطع مناسب (معمولاً حداقل ۳۵ میلیمتر مربع) که میله ارت را به تابلو ارت یا نقطه مورد نظر متصل میکند.
- کلمپ یا جوش احتراقی (کدولد): برای اتصال محکم و دائمی سیم مسی به میله ارت از این ابزار استفاده میشود.
- دریچه بازدید (Inspection Pit) : این دریچهها که به صورت جعبههای پلاستیکی یا بتنی کوچک در محل اتصال سیم ارت به الکترود زمین به منطور بازدید دوره ای و اندازه گیری مقاومت زمین نصب میشوند.
محل قرارگیری ارتینگ میلهای
بهترین مکان برای نصب ارتینگ میلهای، جایی است که خاک مرطوب و رسانا باشد تا مقاومت الکتریکی به حداقل برسد. این محل باید دور از پی ساختمان و لولهکشیهای فلزی اصلی باشد.
عمق
عمق نصب میله ارت به مقاومت خاک و نوع سیستم بستگی دارد و یک عدد ثابت نیست. با این حال، میلههای ارت معمولاً در عمق ۳ تا ۶ متر یا حتی بیشتر کوبیده میشوند تا به لایههای مرطوب و رسانای خاک دسترسی پیدا کنند.
مراحل نصب
- حفاری: ابتدا چاهی با عمق کم (حدود ۵۰ سانتیمتر) حفر میشود.
- کوبیدن میله: میله ارت با استفاده از چکش یا پیکور به صورت عمودی در زمین کوبیده میشود تا به لایههای مرطوب خاک برسد.
- اتصال: سیم مسی به وسیله جوش احتراقی (کدولد) یا
کلمپبه سر میله ارت متصل میشود. - پر کردن: اطراف میله با بنتونیت و آب به صورت دوغاب پر میشود تا رسانایی و مقاومت سیستم بهبود یابد.
مزایا و معایب ارتینگ میلهای
مزایا
- هزینه پایین: این روش در مقایسه با سایر روشهای ارتینگ، به دلیل نیاز کمتر به حفاری و مصالح، ارزانتر است.
- اجرای سریع و آسان: با استفاده از دستگاههای میلهکوب، نصب میله ارت به سرعت و بدون نیاز به نیروی کار زیاد انجام میشود.
- فضای کم: این روش به فضای کمی نیاز دارد و برای مکانهایی با محدودیت فضا بسیار مناسب است.
- ایدهآل برای خاکهای رطوبتپذیر: در خاکهایی با رطوبت کافی، میله ارت عملکرد بسیار خوبی دارد.
معایب
- مقاومت بالا در خاکهای خشک: در مناطق خشک یا سنگلاخی، ممکن است مقاومت زمین بالا باشد و برای رسیدن به مقاومت مطلوب نیاز به چندین میله یا روشهای تکمیلی باشد.
- عمق نفوذ محدود: نفوذ میله در خاکهای سنگی یا با لایههای سخت محدود میشود.
- تأثیر تغییرات فصلی: مقاومت ارت به میزان رطوبت خاک بستگی دارد و ممکن است در فصول خشک، عملکرد آن کاهش یابد.
استاندارد مقاومت ارتینگ
استاندارد مقاومت ارت میله ای به نوع کاربری ساختمان و سطح حساسیتی آن بستگی دارد. هرچه سیستم حیاتیتر باشد، مقاومت مجاز آن کمتر و در نتیجه کیفیت ارتینگ باید بالاتر باشد. این مقاومت با واحد اهم (Ohm) اندازهگیری میشود.دهد.
مقاومت مجاز ارتینگ در انواع ساختمان
عوامل تأثیرگذار بر قیمت ارتینگ میلهای
هزینه ارتینگ میلهای یک عدد ثابت نیست و به عوامل متعددی بستگی دارد، اما به طور کلی به دلیل سادگی و سرعت نصب، از چاه ارت مقرون به صرفهتر است.
- جنس و طول میله: میلههای مسی قیمت بالاتری نسبت به میلههای فولادی با روکش مس دارند. همچنین، هرچه طول میله مورد نیاز برای رسیدن به مقاومت مطلوب بیشتر باشد، هزینه افزایش مییابد.
- تجهیزات اتصال: استفاده از جوش احتراقی (کدولد) به جای کلمپ، هزینه بالاتری دارد اما اتصال محکمتری را فراهم میکند.
- شرایط خاک: در خاکهای سنگی یا خشک، نیاز به تجهیزات حفاری قویتر و میلههای بلندتر است که هزینه نصب را افزایش میاستانداردهای مقاومت ارتینگ
موضوعات مرتبط
