ماده 20 آییننامه اجرایی قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن
ماده ۲۰ – در مورد اراضی با مالکیت بخش غیردولتی واقع در داخل محدوده شهرها و یا خارج از حریم شهرها، در چارچوب مکان یابی موضوع ماده (6) قانون، وزارت مسکن و شهرسازی طی دو نوبت به فاصله ده روز مراتب را در رسانه های جمعی یا روزنامه های کثیرالانتشار آگهی می نماید. مالکان اراضی دارای کاربری مسکونی تا دو ماه از تاریخ آخرین آگهی میتوانند تقاضای خود را مبنی بر اجرای برنامه های مسکن موضوع قانون به انضمام تصویر اسناد مالکیت و مدارک متضمن توانایی مالی خود و برنامه زمان بندی اجرای طرح به وزارت مسکن و شهرسازی تسلیم نمایند.
تبصره 1 – کلیه هزینه های طراحی و اجرای آماده سازی و ساخت واحدهای مسکونی موضوع این ماده به عهده مالکان متقاضی میباشد که بخشی از آن برابر مقررات این آییننامه با اعطای تسهیلات بانکی تامین میگردد.
تبصره 2 – در صورت تمایل مالکین بخش غیردولتی مبنی بر واگذاری بخشی از زمین خود در قبال ارزش افزوده ناشی از اجرای قانون و یا معاوضه یا تهاتر یا فروش اراضی و املاک، وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان های وابسته و تابعه آن مجازند نسبت به معاوضه یا تهاتر با سایر اراضی ملکی خود یا خرید آنها، بر اساس قیمت کارشناسی روز (که به وسیله هیات سه نفره کارشناسان رسمی تعیین خواهد شد)، طبق دستورالعملی که توسط وزارتخانه یاد شده تهیه و ابلاغ میگردد اقدام نمایند.
تبصره 3 – وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان های تابعه و شرکت های وابسته مجازند نسبت به تملک اراضی و املاک مورد نیاز اجرای برنامه های تامین مسکن قانون و این آییننامه که به مثابه برنامه عمومی محسوب میشوند، بر اساس لایحه قانونی نحوه خرید و تملک اراضی و املاک مورد نیاز برنامه های عمومی، عمرانی و نظامی دولت – مصوب 1358 – شورای انقلاب، اقدام نمایند.
قبلی / ماده 20 آییننامه اجرایی قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن / بعدی
تفسیر ماده 20 آییننامه اجرایی قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن
ماده ۲۰ آییننامه اجرایی، راهکار دولت را برای تأمین زمین مورد نیاز طرحهای بزرگ مسکن (مثل مسکن ملی) از زمینهایی که در مالکیت افراد یا شرکتهای خصوصی هستند، توضیح میدهد.
اگر دولت (وزارت راه و شهرسازی) زمینی را که در مالکیت خصوصی است، برای اجرای یک پروژه بزرگ مسکن عمومی لازم داشته باشد، این ماده مراحل قانونی را مشخص میکند.
وظیفه دولت در مرحله اول (هشدار و فرصت)
* اعلام عمومی: دولت ابتدا باید قصد خود برای استفاده از این زمینها را از طریق دو آگهی رسمی در روزنامههای کثیرالانتشار، با فاصله ده روز، به اطلاع عموم مالکان برساند.
* فرصت به مالک: پس از این آگهی، مالک زمین دو ماه فرصت حیاتی دارد تا تصمیم بگیرد.
مسیرهای پیش روی مالک زمین
مالک در این دو ماه، سه راه پیش رو دارد:
۱. مسیر مشارکت (اجرای طرح توسط مالک):
* اقدام مالک: مالک میتواند به وزارتخانه اعلام کند که خودش توانایی مالی و برنامه زمانبندی لازم را برای ساخت مسکن، طبق ضوابط دولتی، دارد.
* مسئولیت: در این حالت، مسئولیت و هزینههای ساخت بر عهده مالک است، اما میتواند از تسهیلات بانکی ویژه این قانون استفاده کند.
۲. مسیر توافق (فروش یا تهاتر به دولت):
* اقدام مالک: مالک میتواند با وزارت راه و شهرسازی برای فروش زمین به دولت یا معاوضه (تهاتر) آن با زمین یا ملک دیگری که در اختیار دولت است، توافق کند.
* مبنای قیمت: قیمتگذاری در این توافق، بر اساس نظر کارشناس رسمی دادگستری انجام میشود.
۳. مسیر نهایی (تملک اجباری توسط دولت):
* شرط: اگر مالک در مهلت دو ماهه هیچ اقدامی نکند یا با دولت برای فروش توافق نشود، چون تولید مسکن یک “برنامه عمومی و حیاتی” محسوب میشود، دولت مجاز است:
* اجرا: از طریق ابزارهای قانونی تملک اراضی عمومی (قانون مصوب ۱۳۵۸)، زمین را تملک کرده و آن را وارد طرح مسکن نماید. البته این تملک بدون پرداخت حق و حقوق مالک نیست و قیمت عادلانه روز به مالک پرداخت خواهد شد.
موضوعات مرتبط
* آییننامه اجرایی قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن – مرکز پژوهش مجلس