رنگ آلکیدی
رنگ روغنی در اصطلاحات رایج صنعت ساختمان ایران ، همان “رنگ آلکیدی” است.
در بازار رنگ و بین عموم مردم و نقاشان، رنگهای حلالپایه که برای رقیق شدن نیاز به تینر یا نفت دارند، با نام کلی “رنگ روغنی” شناخته میشوند.
نام علمی و فنی این رنگها که بر پایه رزینهای سنتزی ساخته شدهاند، “رنگ آلکیدی” (Alkyd Paint) است.
هر جا صحبت از رنگ روغنی باشد (براق، نیمهمات یا مات)، منظور همان رنگ آلکیدی است که بر پایه رزینهای آلکیدی ساخته شده است.
چرا به آن “رنگ روغنی” میگویند؟
اگرچه در فرمولاسیونهای مدرن ممکن است از روغن خالص استفاده نشود، اما رزینهای آلکیدی خودشان مشتق شده از روغنهای خشکشونده هستند و رفتار و خواص شیمیایی مشابهی با رنگهای روغنی سنتی دارند.
همچنین، این رنگها با حلالهای شیمیایی (مانند تینر روغنی یا وایت اسپریت) رقیق میشوند، که این وجه تمایز اصلی آنها با رنگهای پایه آب (اکریلیک یا پلاستیک) است.
انواع رنگ روغنی
رنگهای آلکیدی (روغنی) در سه نوع اصلی در بازار موجودند که از نظر درجه براقیت متفاوت هستند:
رنگ روغنی براق: بالاترین میزان انعکاس نور و سختترین سطح پوشش را دارد. بسیار مقاوم در برابر شستشو.
رنگ روغنی نیمهمات: ترکیبی از براقیت و مات بودن است و برای سطوح دیوار پرعیبتر استفاده میشود.
رنگ روغنی مات: کمترین بازتاب نور را دارد و برای پوشاندن ناهمواریها و ایرادات سطوح گچی ایدهآل است، اما مقاومت شستشوی کمتری نسبت به نوع براق دارد.