دسته‌ها
بیشتر بدانید

ریموت‌ کنترل لرنینگ کد 

سیامک نامدار - مشاور استراتژیک ساختمان و املاک

Learning Code Remote Control

ریموت‌ کنترل لرنینگ کد نوعی از ریموت کنترل‌ های فرکانس رادیویی (RF) هستند که از نظر امنیتی در سطحی بالاتر از ریموت‌های کد ثابت  قرار می‌گیرند، اما به دلیل قابلیت کپی‌برداری، از ریموت‌های رولینگ کد  پایین‌تر هستند.

این ریموت‌ها یکی از رایج‌ترین انواع در بازار سیستم‌های درب اتوماتیک و دزدگیرهای معمولی هستند.

ویژگی‌ها و نحوه عملکرد لرنینگ کد

“کد لرن” به معنای “قابلیت یادگیری کد” است و روش کار آن به شرح زیر است:

* کد ثابت در ریموت: برخلاف رولینگ کد که کد را تغییر می‌دهد، ریموت لرنینگ کد یک کد امنیتی ثابت را ارسال می‌کند.

* برنامه‌ریزی با دستگاه اصلی: برای فعال‌سازی، کد ارسالی ریموت باید توسط مدار فرمان (گیرنده) دستگاه (مثلاً جک پارکینگ) یاد گرفته و ذخیره شود.

* روش ذخیره‌سازی: این کار معمولاً با فشردن یک دکمه کوچک (معمولاً با برچسب “Learn”، “Code” یا “Program”) روی برد مدار فرمان انجام می‌شود. پس از فشردن این دکمه، در مدت زمان کوتاهی، دکمه ریموت جدید فشرده می‌شود تا کد آن در حافظه گیرنده ثبت شود.

نحوه تشخیص ریموت لرنینگ کد

برای تشخیص اینکه یک ریموت از نوع لرنینگ کد است، می‌توان از روش‌های زیر استفاده کرد:

* بررسی ظاهر داخلی: با باز کردن ریموت، به جای ردیف سوییچ‌های کوچک (نشانه کد ثابت)، یک تراشه (IC) مخصوص رمزگذاری را مشاهده خواهید کرد که معمولاً دارای شماره مدل‌های عمومی مانند EV1527، PT2240 یا PT2262 است.

* فرآیند کددهی دستگاه: اگر برای معرفی ریموت جدید به دستگاه، لازم باشد دکمه‌ای روی مدار فرمان اصلی فشار داده شود و نیازی به تنظیم فیزیکی سوییچ‌ها (Dip Switch) یا طی کردن مراحل تخصصی رولینگ کد نباشد، ریموت شما به احتمال زیاد لرنینگ کد است.

قابلیت کپی کردن

ویژگی مهم این ریموت‌ها، قابلیت کپی‌برداری آسان است:

* توسط ریموت بلوتوثی: اکثر ریموت‌های خام یا “بلوتوثی” در بازار می‌توانند کد ریموت لرنینگ کد شما را بخوانند و آن را عینا در خود ذخیره کنند.

* ریسک امنیتی: به دلیل همین قابلیت کپی‌برداری آسان، ریسک امنیتی بالاتری نسبت به رولینگ کد دارند. یک سارق با دسترسی کوتاه به ریموت اصلی شما می‌تواند کد آن را کپی کرده و به سیستم دسترسی پیدا کند.

کددهی ریموت‌ کدلرن

این ریموت‌ها که رایج‌ترین نوع هستند، یک کد ثابت ۲۰ یا ۲۴ بیتی دارند و کددهی آن‌ها بسیار ساده است.

کد دهی این ریموت با دوروش امکان‌پذیر است:

A : حالت کپی ریموت به ریموت:

اگر ریموت خام شما از نوع بلوتوثی (کپی‌کننده) باشد، می‌توانید کد را مستقیماً از روی ریموت اصلی کپی کنید (نیاز به رسیور نیست).

1- فشردن ریموت : در حالی که چراغ گیرنده چشمک می‌زند، یکی از دکمه‌هایی که می‌خواهید کددهی شود را روی ریموت جدید فشار داده و نگه دارید.

B:  حالت کددهی مستقیم:

با دسترسی به دکمه “Learn” روی رسیور، کد را به روش مستقیم به دستگاه معرفی کنید (نیاز به رسیور است).

1 – آماده‌سازی گیرنده : دکمه “Learn” یا “Code” را روی برد گیرنده (مثلاً مدار فرمان درب پارکینگ یا دزدگیر) برای چند ثانیه فشار دهید و نگه دارید تا چراغ LED آن شروع به چشمک زدن کند.

مراحل بعدی در هر دو روش :

2. تأیید : گیرنده با قطع شدن چشمک یا ثابت شدن چراغ (بسته به مدل)، تأیید می‌کند که کد ریموت را ذخیره کرده است.

3. خروج : معمولاً با یک بار دیگر فشردن دکمه Learn یا صبر کردن به مدت چند ثانیه، گیرنده از حالت کددهی خارج می‌شود.

کد فیکس  این ریموت‌ها بسیار ساده بوده و کد آن‌ها ثابت است. کپی کردن آن‌ها معمولاً از طریق ریموت بلوتوثی به راحتی انجام می‌شود و نیازی به رسیور نیست. البته به دلیل امنیت پایین، کمتر در سیستم‌های جدید استفاده می‌شوند.