قانون ماده واحده

قانون ماده واحده در ادبیات حقوقی و اداری، به قانونی گفته می‌شود که به جای تقسیم‌بندی به چندین ماده، بند و تبصره‌های طولانی، تنها شامل یک ماده اصلی و اساسی (و گاهی چند تبصره) است که هدف خاصی را دنبال می‌کند.

این ساختار معمولاً زمانی استفاده می‌شود که مقنن قصد دارد یک تصمیم سریع، صریح و مشخص را تصویب یا اجرا کند.

در ایران، هرگاه طرحی در مجلس مطرح شود که نیاز به فوریت دارد یا دامنه آن محدود به یک موضوع مشخص است، نمایندگان پیشنهاد «ماده واحده» می‌دهند.

ویژگی‌های کلیدی ماده واحده

• ساختار متمرکز: همان‌طور که از نامش پیداست، تمام بدنه قانونی در یک «ماده» خلاصه شده است. در صورت نیاز به جزئیات اجرایی، از «تبصره‌ها» در ذیل همان یک ماده استفاده می‌شود.
• صراحت و فوریت: استفاده از ماده واحده اغلب برای مواردی است که نیاز به تفسیرهای پیچیده ندارد و هدف، تصویب یک حکم کلی، اجازه انجام یک کار مشخص (مانند اجازه الحاق به یک کنوانسیون بین‌المللی) یا تأیید یک بودجه خاص است.
• اعتبار قانونی: از نظر قدرت اجرایی، ماده واحده هیچ تفاوتی با سایر قوانین (که دارای مواد متعددی هستند) ندارد و برای همگان لازم‌الاجراست.

قوانین ماده واحده در حوزه املاک ، ساختمان و شهر سازی